De Armeense genocide

…  /  Nederland  /  Nederlandse pers  /  1915–1918  /  De toestand in Constantinopel

De Telegraaf, 10 september 1915
Bron: Delpher

De toestand in Constantinopel

De "Corrière d'Italia", heeft uit Athene een belangrijken brief ontvangen over den tegenwoordigen toestand te Constantinopel, zooals deze door vluchtelingen beschreven wordt. In den brief wordt gezegd, dat er op 13 Augustus 12,000 gewonden te Constantinopel aankwamen, den 17den 15,000 en gedurende de eerste daarop volgende dagen bijna evenveel. De totale verliezen van de Turken aan de Dardanellen worden op 250,000 man geschat. Daar de regeering geheel zonder geld was, heeft zij aan allen, die 40 pond hadden betaald, om van den militairen dienst af te komen, meegedeeld, dat ze zich onmiddellijk bij het leger voegen of dezelfde som opnieuw betalen moesten.

Het Comité van Eenheid en Vooruitgang heeft overal bazaars geopend, waar door plundering verkregen artikelen op aanstichting van het comité worden verkocht. Het op deze wijze verkregen geld dient om de zakken te spekken van de leden van het comité, die allen multi-millionairs zijn geworden.

Amerikaansche vluchtelingen vertellen, dat er 70,000 Armeniërs zijn vermoord, onder wie verscheidene afgevaardigden van het Turksche parlement.

Iedereen te Constantlnopel weet, dat 't staatsbankroet van Turkije dreigend is. De Duitsche officieren zijn angstig en ontmoedigd door deze symptomen van verval. Overtuigd, dat hun taak thans geëindigd is, vragen zij naar Duitschland te worden teruggezonden, om voor hun geboorteland te strijden en niet voor een staat, die geheel gedemoraliseerd is.

Het blad voegt er bij, dat er niet langer spaarzaam met munitie wordt omgegaan. Onlangs is bij een vijandelijken bomaanval een munitiedepot in de lucht gevlogen, maar er loopen geruchten, dat dit door de Turken zelf vernield is. Reuter meldt uit Sofia, dat het gevecht, dat onlangs bij de Anaforta plaats had, te Constantinopel gevierd is als een Turksche zegepraal en dat er in de geheele stad gevlagd werd. De meerderheid van de burgerij toont zich echter ongeloovig en men meent, dat een nieuw en belangrijk succes van de Engelsch-Fransche troepenmacht het teeken zou zijn voor een opstand te Constantinopel tegen de regeeringskliek.