De Armeense genocide

…  /  Nederland  /  Nederlandse pers  /  1924–1940  /  Morgenlandzending

De Graafschap-Bode, 3 november 1939
Bron: Delpher

Morgenlandzending

— Woensdag j.l. werd alhier de Dankdag voor het Gewas gehouden. Nadat 's morgens in de Kapel der Ned. Herv. Zendingsgemeente Dr. J. Haantjes in den eigenlijken Dankstond was voorgegaan, sprak 's avonds Mej. Cato de Witte over: "Morgenlandzending".

Ds. H. Visser las eerst Jes. 55 en leidde haar in.

Mej. De Witte trok een parallel tusschen twee gedeelten uit het Nieuwe Testament en datgene, wat in Armenië geschiedt: zooals er in de Gelijkenis van den Barmhartigen Samaritaan open wonden geslagen zijn, zoo zijn er in het Armeensche Volk open wonden en ook daar is een barmhartige Samaritaan gekomen, n.l. in den zendingsarbeid der Europeanen, in 't bijzonder de Franschen en Nederlanders. En zooals er in de Openbaringen gesproken wordt van open deuren, zoo zijn er geopende deuren bij het Armeensche Volk, die niemand kan toesluiten. De open wonden zijn er velerlei: gedurende den Wereldoorlog was er een hevige strijd in Turkije, want de Jongturksche Partij trachtte het Armeensche vraagstuk op te lossen door deportatie der Armeniërs naar de Turksche randgebieden. Zeer velen werden er gedood. Thans wonen de meeste Armeniërs buiten Turkije, zoo b.v. velen in Aleppo. De Armeniërs zijn Christenen en de nationale Armeensche Kerk is verwant aan de Grieksch-Katholieke. Dit geeft veel strijd, daar zij in een Mohammedaansche wereld leven. De Turken bedreigen ook thans de Armeensche gebieden, zoodat vele Armeniërs uit die gebieden wegvluchten, bijna al hun have en al hun werk van twintig jaar achterlatend. Vele gezinnen, die bleven, zijn geheel of gedeeltelijk uitgeroeid, zelfs weeshuizen werden niet gespaard en vele Armeniërs zijn verminkt. Deze kloppen aan bij het Zendingshuis. De polikliniek en het krankzinnigengesticht zijn overvol en er is vaak geen geld om de ontredderden geneesmiddelen te verschaffen. 95% is ondervoed. Verder kost het ontzaglijk veel, de krotwoningen te vervangen door menschwaardige huizen.

Ook zijn er innerlijke wonden: door de lichamelijke nooden gelooven velen niet meer in God. Toch bleven ook verscheidenen tot in hun dood getrouw en werden hierdoor hun moordenaars soms tot bekeering gebracht. Er zijn nog open deuren: velen komen naar de evangelisatietent op de markt te Aleppo of zelfs 's nachts naar het Zendingshuis om meer van Christus te hooren. Behalve deze open deuren en een geopende hemel is een gelukkig teeken, dat het buitenland bereid is te helpen.

Aan de hand van lichtbeelden lichtte Mej. De Witte een en ander toe en toonde zij het Armeensche leven in al zijn nood en ellende. Zij liet dan ook niet na om in haar bezielend betoog de aanwezigen op te wekken de Armeniërs zooveel mogelijk te steunen, te meer, daar Frankrijk zich thans genoodzaakt ziet zich terug te trekken.