… / Nederland / Nederlandse pers / 1919–1923 / Gruwelen in Armenië
Nieuwe Tilburgsche Courant, 19 december 1921
Bron: Delpher
Gruwelen in Armenië
Terwijl men de Iersche kwestie onder
handen heeft, terwijl men de aandacht
wijdt aan de kwestie van herstel, verliezen
de Engelschen de Oostersche kwestie
niet uit het oog. Zoo werd in Mansion
House te Londen een drukbezochte vergadering
gehouden om protest aan te
teekenen tegen het dreigende in den
steek laten van de christelijke minderheden
in Klein Azië. Er werden brieven
voorgelezen van den aartsbisschop van
Canterburg en Lord Robert Cecil. Daarin
werd protest uitgebracht tegen het
barbaarsche machtsmisbruik tegenover
mannen, vrouwen en kinderen, die het
christelijk geloof belijden. Lord Bryce
diende, zooals wij reeds meldden, een
motie in, waarin de aandacht wordt gevestigd
op het gevaar, dat de christenen
van Klein-Azië en Armenië bedreigt,
aan wie plechtig bescherming was beloofd
door de geallieerde regeeringen en
die nu aan de willekeur der Khemalistische
Turken zijn overgeleverd. "Wij zeggen
niets van den Islam" zeide hij, "maar
wij meenen, dat zij, die tot den Islam behooren
niet gerechtigd zijn, de christenen
te dooden. De slachting onder hen
aangericht, vervolgde hij, heeft alle vorige
overtroffen en de bevolking ondergaat
een martelaarschap. Vele duizenden
konden hun leven gered hebben, door hun
geloof af te zweren, maar zij gaven er de
voorkeur aan, te sterven voor hun geloof."
Deze beweging is in hooge kerkelijke
kringen steeds zeer populair geweest in
Engeland. Ze wordt wel eenigszins te
keer gegaan door hen die vreezen, dat
men er den Islam al te zeer zou kunnen
door prikkelen, wat in andere gewesten
een nadeeligen weerslag zou kunnen hebben.
Nu komt, echter het bericht, dat het
waarschijnlijk is, dat de kwestie der minderheden
in Cicilië op de agenda zal gebracht
worden der aanstaande vergadering
van den Volkenbond die den 10en
Januari geopend wordt.
Zij zal, naar de medewerker van The
Daily Telegraph verneemt, ter sprake
worden gebracht door Hymans op uitsluitend
menschlievende en volkomen onpolitieke
gronden. Deze inmenging van
den Volkenbond wordt gewettigd niet alleen
door het Pact, maar ook door de bepalingen
betreffende de minderheden van
het verdrag van Sèvres zoowel als van
de afzonderlijke verdragen niet hetzelfde
doel gesloten tusschen de verbondenen en
de nieuwe staten van Midden- en Oost-Europa,
waarvan ook gewag wordt gemaakt
in het verdrag van Angora.
Ook schijnt er, zoo gaat de medewerker
van het Engelsch blad voort, geen voldoende
reden te zijn waarom een enkele
mogendheid of groep van mogendheden
den last zou hebben te dragen van een
taak, die door de geheele beschaafde wereld
dient te worden verricht, zooals die
betreffende de Armeensche vluchtelingen.
Internationaal optreden is wellicht
de eenige billijke en doeltreffende methode
om deze en dergelijke vraagstukken
te behandelen. De voordeelen van
een tusschenkomst van den Volkenbond
binnen zekere perken liggen voor de
hand. De voorgestelde bemiddeling door
de Entente mogendheden tusschen Turkije
en Griekenland zou er niet door
worden belemmerd, maar vergemakkelijkt,
terwijl de verantwoordelijkheid der
Entente voor de politieke regeling d.w.z.
het trekken der toekomstige grenzen en
het regelen van bestuurlijke regiemen en
strekken er ongerept door zou worden gelaten.
Nederlandse pers
• 18 7 8–1893 ›››
• 1894–1898 ›››
• 1899–1904 ›››
• 1 905–1909 ›››
• 1 9 1 0–1 9 1 4 ›››
• 1 9 1 5–1 9 1 8 ›››
• 1 9 1 9–1 9 2 3 ›››
• 1 924–1 940 ›››

