De Armeense genocide

…  /  Nederland  /  Nederlandse pers  /  1924–1940  /  Rolprentnieuws

Algemeen Handelsblad, 9 april 1936
Bron: Delpher

Rolprentnieuws

Gevaarlijke onderwerpen.

Metro-Goldwyn was voornemens het boek "Forty days of Musa Dagh" te verfilmen, en had in de voorbereiding reeds een kapitaal gestoken; de vertolkers der hoofdrollen waren aangewezen, de auteursrechten waren betaald, en "Musa Dagh" zou een film worden die de vergelijking kon doorstaan met "Viva Villa" en "Bengal Lancers".

In "Musa Dagh" zou de strijd tusschen Turken en Armeniërs te zien worden gegeven en de Turken moesten wel in een ongunstig daglicht worden gesteld, gelijk dat ook in het boek het geval is. De Turksche regeering, op de hoogte gesteld van deze filmplannen, liet weten dat de film in Turkije zou worden verboden, en de directie van Metro-Goldwyn liet naslaan wat een goede Amerikaansche rolprent in het Turksche rijk opbrengt. Het hoogste bedrag met een Amerikaansche film in Turkije gemaakt, bleek slechts even 20.000 dollar te zijn, en zulk een bedrag speelt geen rol bij een film van dezen opzet.

Derhalve werd besloten het Turksche protest te negeeren, maar de filmmaatschappij had buiten den waard gerekend, want haar werd medegedeeld dat de film ook geweerd zou worden in andere landen, o.a. in Frankrijk, Polen en België. Dit wordt verklaard door de handelsverdragen, die Turkije met deze landen heeft; de Turksche regeering wenscht tot iederen prijs de totstandkoming van de film "Musa Dagh" te verhinderen ... en nu kon Metro-Goldwyn niet anders doen dan de film schrappen, en het verlies dragen.

Het wordt voor de filmaatschappijen steeds meer oppassen met onderwerpen die nationale gevoelens kunnen kwetsen, of die op andere wijze aanstoot geven; "Viva Villa", "Abdul Hamid", "De duivel is een vrouw" (de Spaansche film van Mariene Dietrich), "Het drama van Meyerlingh", en "Heldenkennis" zijn recente voorbeelden van films die tot protesten, en daarmee tot groot financieel verlies voor de filmmaatschappijen, aanleiding hebben gegeven.

Soms is het voor hen het verstandigst de films waartegen protest opgaat, niet te maken, soms kan men volstaan met wijzigen van bepaalde scènes, zooals het geval is geweest met de Metro-Goldwyn-film "The Witch of Timbuctoo", waarin voodooïsme onder de negers behandeld werd, en waarvan verschillende scènes werden veranderd op aandringen van de Engelsche regeering, die de film in haar oorspronkelijke gedaante zou hebben verboden in het Britsche wereldrijk, wat een schadepost zou hebben beteekend van honderdduizenden dollars.